Η επιλογή θεραπείας της υπογονιμότητας ενός ζευγαριού εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την αιτία αυτής και είναι εξατομικευμένη. Περιληπτικά οι επιλογές θεραπείας της υπογονιμότητας είναι οι ακόλουθες:
Συγχρονισμένες επαφές
Υπερηχογραφική παρακολούθηση του κύκλου της γυναίκας και πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας με ταυτόχρονη οδηγία για εκκίνηση των σεξουαλικών επαφών του ζευγαριού.
Ενδομήτρια σπερματέγχυση
Υπερηχογραφική παρακολούθηση του κύκλου της γυναίκας και πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας. Προετοιμασία δείγματος του σπέρματος του συντρόφου και μεταφορά αυτού με καθετήρα στην ενδομήτρια κοιλότητα της γυναίκας.
Εξωσωματική γονιμοποίηση με ή χωρίς διέγερση ωοθηκών
Η εξωσωματική γονιμοποίηση μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε με φαρμακευτική διέγερση των ωοθηκών είτε, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, χωρίς έντονη διέγερση, μέσω φυσικού ή τροποποιημένου φυσικού κύκλου. Ανάλογα με το ιστορικό του ζευγαριού και τα ευρήματα του ελέγχου, μπορεί να εφαρμοστεί κλασική IVF, μικρογονιμοποίηση ICSI ή, σε ειδικές περιπτώσεις, τεχνικές επιλογής σπερματοζωαρίων όπως η PICSI ή ZyMōt.
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας γίνεται υπερηχογραφική παρακολούθηση της ανάπτυξης των ωοθυλακίων στις ωοθήκες και, όταν αυτά φτάσουν στο κατάλληλο στάδιο, πραγματοποιείται η ωοληψία για τη συλλογή των ωαρίων. Στη συνέχεια, τα ωάρια γονιμοποιούνται στο εργαστήριο με το σπέρμα του συντρόφου ή, όταν υπάρχει ένδειξη, με σπέρμα δότη.
Τα γονιμοποιημένα ωάρια παρακολουθούνται τις επόμενες ημέρες ως προς την εξέλιξή τους και, όταν αναπτυχθούν κατάλληλα, μπορεί να φτάσουν στο στάδιο της βλαστοκύστης, δηλαδή του εμβρύου 5ης ημέρας. Η εμβρυομεταφορά γίνεται με την τοποθέτηση ενός ή περισσότερων εμβρύων στην ενδομήτρια κοιλότητα με λεπτό καθετήρα, με απλή διαδικασία που συνήθως δεν απαιτεί αναισθησία.
Διαβάστε περισσότερα στην κεντρική σελίδα για την εξωσωματική γονιμοποίηση.
Σεραφείμ Χ. Πούσιας M.D, M.Sc, Ph.D
Μαιευτήρας – Χειρουργός Γυναικολόγος, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Ειδικός Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής
